Іс-әрекет түрі ретінде музыка тыңдау міндетті түрде әр музыка сабағының мазмұнына енеді. Ол балалардың айналасындағы дыбыстар әлеміне деген қызығушылығын дамытуға бағытталған, есту қабілетінің дамуына ықпал етеді, эмоцияларды белсендіреді, оның дыбысына жауап ретінде назар аударуға үйретеді, таныс әуендерді тануға және есте сақтауға үйретеді. Бұл балалардағы музыкалық шығармалар туралы идеялардың кеңеюіне ықпал етеді. Музыканың дыбысы терапиялық әсерге ие: балаға тыныштандыруға, тітіркенуді, жүйке кернеуін жеңілдетуге мүмкіндік береді.
Тыңдауды түрлі-түсті және қызықты ету үшін музыкалық жетекші Алена Валерьевна музыка сабағында «Жабырқаңқы– жастықты» қолданады. Музыканы тыңдай отырып, балалар эмоцияларын жеткізеді және жастық – көңіл-күйдің бет-әлпетін өзгерте отырып, жұмыстың сипатын ашады.
Музыка жетекшісі мұндай жастықшаларды бала көңіл күйі болмаса немесе керісінше ашуланса қолдануға болады деп санайды. Вивальдидің «Шторм» және Шопеннің №20 «Ноктюрн» шығармаларын тыңдағаннан кейін балаға сөйлеуге шақырылады. Содан кейін «Жабырқаңқы– жастық» терапевтік ойыны ұйымдастырылады.
Ойынның бірінші бөлігінде біз жастықтың ішінде тұратын жабырқаңқыны шығарамыз,
Содан кейін балалар құлағын жастыққа қойып, жабырқаңқы не істеп жатқанын тыңдайды?
Бірте-бірте, біраз тәжірибе жинаумен бірге сөйлеу шамасына қарай, бала музыканы байыптап қабылдайжәне музыкалық дыбыстарды өмірлік құбылыстармен сәйкестендіре, шығарма сипатын анықтай алады.
Ал жастықты сабақтың соңында рефлексия ретінде қолдануға болады, содан кейін ол түрлі-түсті смайликке айналады. Бала көңілді немесе қайғылы эмоцияны таңдайды және сабақта өзінің жетістігін білдіреді:
1.Жұмысқа риза-көңілді смайлик жасайды.
- Қиындықтар болды – көңілсіз смайлик жасайды.
