Баланың балабақшаға үйрену кезеңінде тыныш әрі тез өту үшін әртүрлі бейімделу әдістері мен тәсілдері қолданылады. Ең алдымен, бала өзін жайлы және қауіпсіз сезінетін, шығармашылық белсенділік танытатын, дамып, әлеуметтік дағдыларды меңгеретін табиғи ынталандырушы ортаны құру қажет. Кіші мектеп жасына дейінгі балалардың бейімделу кезеңіндегі ойынның негізгі міндеті: эмоционалдық байланысты қалыптастыру, баланың тәрбиешіге сенім артуы.
Бала тәрбиешіден әрқашан көмектесуге дайын адамды және ойында қызықты серіктесті көруі керек. Эмоционалды қарым-қатынас күлімсіреумен, сүйкімді интонациямен және барлығына деген қамқорлықтың көрінісімен бірге жүретін бірлескен әрекеттердің негізінде туындайды. Бейімделу кезеңінде ойындар балаларды тәрбиешімен және бір-бірімен біріктіруге бағытталған болуы керек.
Ойындар мыналарға ықпал етеді:
- тәрбиешімен сенімді қарым-қатынас орнату;
- тәрбиешімен де, құрбыларымен де қарым-қатынас жасау өнерін дамыту;
- айналадағы дүниені білу;
- өз сезімдерін басқару қабілетін дамыту;
- эмоционалды шиеленісті жою.
Ойындар неғұрлым әртүрлі және қызықты болса, балалар үшін қоршаған әлем соғұрлым бай және кеңірек болады. Тәрбиеші ойын терапиясы барысында балалардың қандай да бір әрекетті, мінез-құлқын өзгертуін талап етпеуі керек. Балалар өздерінің қиялдарын жүзеге асыруда ересектерден эмоционалдық қолдау алуы керек. Осы жағдайда ғана ойындар балалардың үйлесімді дамуына пайдалы болады.
Ойындар эмоционалдық күйзелістен арылуға, балалардың қорқыныш сезімін азайтуға, өзіне деген сенімділікті дамытуға көмектеседі. Балалар көптеген жағымды эмоциялар алады, ересектермен ынтымақтастықтың жағымды атмосферасы құрылады. Мектеп жасына дейінгі балалардың позитивті көзқарасы қалыптасып, балабақшаға баруға деген ынтасы артады!
